"Zdjęcia są inspiracją, utwierdzają i przypieczętowują legendy. Widziani poprzez zdjęcia, ludzie stają się ikonami samych siebie", napisała niegdyś znana filozof i pisarka, Susan Sontag. Frida była jedną z kreatorek swojej własnej legendy poprzez sposób, w jaki żyła. Autoportret uczyniła głównym tematem swojego malarstwa, gdyż, jak wyjaśnia: "maluję autoportrety, bo tak często jestem sama... bo jestem osobą, która siebie poznaje najlepiej". Poza tym, bardzo efektywnie manipulowała swoim "image" przed obiektywem aparatu, poprzez sposób, w jaki w niego patrzyła, pozy, jakie przyjmowała i ostrożnie konstruowaną symbolikę jej ubrań, biżuterii i fryzur.
Frida pozowała najbardziej znanym fotografom XX wieku, włączając Edwarda Westona, Imogena Cunningham'a i Manuela Alvareza Bravo, jak też czołowym fotoreporterom tego okresu, takim jak: Gisele Freund, Bernard Silberstein, Nickolas Muray i Fritz Henle. Jej prywatność została także uwieczniona na zdjęciach zrobionych przez członków rodziny i najbliższych przyjaciół.Zdjęcia Fridy Kahlo są potwierdzeniem siły pełnego barw i kompleksowego "image", jaki stworzyła. Jej image i osobowość były atrakcyjne nie tylko dla jej współczesnych, są także źródłem inspiracji dla rzeszy wielbicieli, których zyskała po swojej śmierci. Zwłaszcza w dwóch ostatnich dekadach jej wizerunek stał się wszechobecny - można odnaleźć jej twarz na kubeczkach do kawy, kalendarzach, breloczkach do kluczy, podkładkach pod mysz... słowem - wszędzie. Jej osoba została prawdziwie przekształcona w popkulturową ikonę.
Frida intrygowała fotografów. Intrygowała ich swoją sztuką, urodą, bolesnym i cierpiącym wyrazem twarzy, wywyższaniem meksykańskiej kultury ponad wszelkie inne, niekonwencjonalnym małżeństwem z Diego Riverą, jej statusem ikony. Odnajdowali w niej inspirację.
Do tych, którzy uwiecznili Fridę na zrobionych przez siebie zdjęciach, należą m.in.:
Antonio Kahlo - Meksykanin, urodzony w 1930 r., syn młodszej siostry Fridy - Cristiny. Ponieważ Frida uwielbiała dzieci, zarówno Antonio, jak i jego młodsza siostra, Isolda, byli częstymi gośćmi w jej domu.
Bernard Silberstein - Amerykanin (1905-1998), znany fotoreporter, który współpracował z tak popularnymi magazynami, jak National Geographic, Time, Life i The New York Times. W latach trzydziestych i czterdziestych Silberstein często podróżował do Meksyku. Powiedział wówczas: "Ze wszystkich zleceń, jakie otrzymałem w ciągu całej mojej kariery, największym wyzwaniem okazało się fotografowanie największych meksykańskich artystów z lat czterdziestych. Na szczycie mojej listy tych znakomitości byli Diego Rivera i jego słynna żona, malarka - Frida Kahlo. Spotkanie zostało zaaranżowane przez naszego wspólnego przyjaciela i, proszę mi wierzyć, moja wizyta u państwa Rivera nie mogła być bardziej ekscytująca. Frida jest fascynującym obiektem do fotografowania i zrobiłem wówczas kilka naprawdę dobrych portretów z jej udziałem."
Bernice Kolko - Amerykanka polskiego pochodzenia (1905-1970), wyemigrowała do Stanów w 1920 r. i rozpoczęła w latach trzydziestych pracę fotografa dla Works Progress Administration (WPA). W 1951 r. przyjęła zaproszenie Diego Rivery, po czym wyjechała do Meksyku, żeby rozpocząć pracę nad projektem "Kobiety Meksyku". Zdjęcia te wystawiła następnie w Palace of Fine Arts w Mexico City. Warto dodać, że była ona pierwszą kobietą, która miała tam swoją własną wystawę fotografii.
Diego Rivera - Meksykanin (1886-1957), najsłynniejszy meksykański malarz fresków propagujących socjalistyczne idee i meksykański folklor, zdobywca wielu międzynarodowych nagród. On i Frida wzięli ślub w 1929 r., rozwiedli się w 10 lat później, by w 1940 r. ponownie stanąć na ślubnym kobiercu. Mimo faktu, że ich małżeństwo było bardzo burzliwe, stanowili oni symbol silnej i bardzo związanej ze sobą pary artystów.
Emmy Lou Packard - Amerykanka (1914-1998), jeszcze jako nastolatka, towarzyszyła swojej rodzinie w podróży do Meksyku, gdzie została przedstawiona Fridzie i Diego. Za ich namową, zaczęła pracować nad rozwojem swoich artystycznych talentów, została malarką (zarówno obrazów, jak i fresków), od czasu do czasu asystowała Riverze przy jego projektach, w tym też czasie między nią i Fridą nawiązała się serdeczna przyjaźń. Mieszkała u państwa Rivera blisko rok i w tym czasie udało jej się udokumentować ten okres na wielu, prostych w swej wymowie, fotografiach.
Edward Weston - Amerykanin (1886-1958), uważany za jednego z mistrzów nowoczesnej fotografii. Przez większość życia mieszkał w Kalifornii, ale w latach 1923-1926 żył i pracował w Mexico City. Przebywając tam zaprzyjaźnił się z wieloma artystami z kręgu malarzy fresków, włączając Diego Riverę. Fridę poznał dopiero w roku 1930, kiedy to wraz z mężem przebywała w San Francisco.
Fritz Henle - Amerykanin niemieckiego pochodzenia (1909-1993), fotoreporter i portrecista, który w 1936 r. wyemigrował do Nowego Jorku i rozpoczął tam współpracę z magazynami: Life, Vogue i Harper's Bazaar. Odbył kilka podróży do Meksyku, gdzie zaprzyjaźnił się z małżeństwem Rivera. Był bardzo płodnym fotografem, wydał też kilka albumów z własnymi pracami. W 1945 r. opublikował książkę z fotografiami z Meksyku.
Florence Arquin - Amerykanka (1900-1974), pisarka, malarka i fotograf, zwiedziła całą Amerykę Łacińską, fotografując tamtejszych ludzi i miejsca. Było jej to potrzebne do wykładów, jakie prowadziła w USA. Zaprzyjaźniła się z Fridą i Diego, i, w 1949 r. napisała jedną z pierwszych książek poświęconych życiu i twórczości Diego Rivery, zatytułowaną: "Diego Rivera: The Shaping of an Artist, 1889-1921".
Gisele Freund - Francuzka niemieckiego pochodzenia (1912-2000), znana aktywistka, która poprzez swoje zdjęcia propagowała idee socjalizmu. Podczas II wojny światowej zmuszona została do ucieczki z Niemiec do Paryża, a następnie do Argentyny. Następnie wyjechała do Meksyku, gdzie poznała Fridę i Diego. Gisele była fotoreporterką, której zdjęcia publikowały, m.in. Life, Picture Post i Paris Match.
Guillermo Kahlo - Meksykanin niemieckiego pochodzenia (1872-1941), ojciec Fridy, urodzony jako Carl Wilhelm Kahlo w Pforzheim, w Niemczech. Po przeprowadzce do Meksyku w 1891 r., zmienił imię na Guillermo. Zarówno jego ojciec, jak i teść posiadali swój biznes fotograficzny, on sam także otworzył prywatne studio fotografii portretowej w Mexico City. Jednakże najbardziej znany jest ze swoich zdjęć, ukazujących spuściznę architektoniczną Meksyku. Miał sześć córek, ale zawsze twierdził, że: "Frida jest najinteligentniejszą z moich córek i najbardziej mnie przypomina".
Guillermo Zamora - Meksykanin (1913-2002), znany był ze zdjęć przedstawiających Diego Riverę i Davida Alfaro Siqueiros'a. W późniejszym okresie życia rozpoczął fotografowanie meksykańskiej architektury i jego styl często porównywano do stylu, jaki prezentował ojciec Fridy, Guillermo Kahlo.
Imogen Cunningham - Amerykanka (1883-1976), była pionierem, artystką, która wykreowała kilka wielkich ikon nowoczesnej fotografii. Urodzona w Portland, w stanie Oregon, uczęszczała na Uniwersytet w Waszyngtonie, zaś w 1910 r. otworzyła własne studio fotograficzne w Seattle. Później otworzyła jeszcze jedno studio - w San Francisco, gdzie poznała Fridę w czasie, kiedy Diego pracował nad freskami na ścianach San Francisco Stock Exchange i California School of Fine Art.
Juan Guzman - Meksykanin niemieckiego pochodzenia (1911-1982), pracował jako fotoreporter dla wiodących meksykańskich magazynów i czasopism. Urodzony jako Hans Gutmann Guster, zmeksykanizował swoje imię, zmieniając je na Juan Guzman po przybyciu do Meksyku, w ramach ucieczki z faszystowskiej Europy. Guzman i Frida byli serdecznymi przyjaciółmi, posiadającymi wspólny polityczny światopogląd. Fotograf bardzo często odwiedzał ją w szpitalu Ingles w Mexico City, gdzie spędziła dziewięć miesięcy na przełomie lat 1950/1951.
Leo Matiz - Kolumbijczyk (1917-1998), był pisarzem, malarzem i fotografem. W latach 1940-1950 pracował w Meksyku jako fotoreporter i producent filmowy. Wtedy właśnie poznał i rozpoczął współpracę z takimi artystami jak Frida, Diego i Manuel Alvarez Bravo.
Lola Alvarez Bravo - Meksykanka (1907-1993), była jedną z najwybitniejszych fotografów w swoim kraju. Wraz z mężem Manuelem byli częścią "wibrującego" środowiska artystycznego, do którego należeli też Frida i Diego, z którymi bardzo się zaprzyjaźnili. W latach pięćdziesiątych prowadzili galerię w Mexico City, gdzie Frida, jedyny raz w ciągu całego jej życia, miała wystawę swoich prac w Meksyku, w 1953 r.
Lucienne Bloch - Amerykanka szwajcarskiego pochodzenia (1909-1999), była asystentką Diego Rivery w czasach, gdy pracował nad freskami w Detroit i w Nowym Jorku, a nieco później sama malowała freski dla Works Progress Association (WPA). Była także płodnym fotografem i pracowała dla magazynu Life. Została bliską powiernicą Fridy, co tłumaczy bezceremonialność i intymność wielu zdjęć Fridy, które zrobiła.
Manuel Alvarez Bravo - Meksykanin (1902-2002), uważany za jednego z największych fotografów XX wieku i znany jest ze swoich wspaniałych zdjęć Meksyku i Meksykan. Wraz z żoną Lolą, należeli do najbliższego kręgu przyjaciół państwa Rivera i częścią artystycznego renesansu Mexico City, który przeżył swój rozkwit po rewolucji w latach 1910-1920.
Mayo Brothers (Hermanos Mayo albo Majowi Bracia) - grupa fotografów hiszpańskiego pochodzenia, którzy walczyli po stronie republikanów w hiszpańskiej wojnie domowej. Uciekając przed hiszpańskim faszyzmem, wyemigrowali do Meksyku, gdzie pracowali w charakterze fotoreporterów zarówno dla lewicowych, jak i prawicowych czasopism.
Nickolas Muray - Amerykanin węgierskiego pochodzenia (1892-1965), po wyemigrowaniu w 1913 r. do Nowego Jorku, został bardzo popularnym i płodnym fotografem-portrecistą. Eksperymentujący dość wcześnie z fotografią barwną, został znanym portrecistą wielkich sław, współpracując z magazynami Vogue, Vanity Fair i Harper's Bazaar. Frida poznała Muray'a w 1931 r. w Meksyku, gdzie rozpoczął się ich namiętny i trwający kilka lat romans, podtrzymywany przez wymianę obrazów, fotografii i listów miłosnych w momentach, kiedy oboje byli w rozjazdach.
Sylvia Salmi - seria portretów Fridy Kahlo, powstała w 1944 r. NOWOŚĆ!!!
Niedatowane i datowane zdjęcia Fridy wykonane przez anonimowych fotografów
"Wyszperane" (przyznaję się bez bicia, nie pamiętam skąd)